En güçlüler naziktir.
Çünkü kaba kuvveti aşmış, gücün sorumluluk olduğunu öğrenmişlerdir.
Naziklik, zayıflığın değil, kendine hâkim olmanın göstergesidir.
En zekiler sessizdir.
Çünkü düşüncenin ağırlığını bilirler; her sözcüğün taşıdığı etkiyi ölçerler.
Konuşmak yerine dinlemeyi, tepki vermek yerine anlamayı seçerler.
En zenginler sadedir.
Zenginliğin gösteriden değil, doygunluktan geldiğini bilirler.
Onlar için sahip olmak değil, yeterli olduğunu bilmek huzur verir.
En mutlular gizlidir.
Mutluluk, ilan edilince değerini yitirir; sessizlikte kök saldığında gerçek olur.
Kendi iç dengelerini bulan insanlar, başkalarının onayına ihtiyaç duymazlar.
Gerçek güç, kendini ispatlama çabasına girmez.
Çünkü ispat ihtiyacı, eksikliğin göstergesidir.
Kendinden emin olan, göstermez — yaşar.
Ve bazen en yüksek ses, sessizliğin içinden gelir.
