"İnsan arzuladığı şeylerin değil, karşı koyamadığı şeylerin kölesidir." Çünkü insanı ele veren, hedefleri değil; zaaflarıdır. Herkes ne istediğinden bahseder; fakat çok az insan neyden vazgeçemediğini sorgular. Bir insanın karakterini hayalleri değil, karşı koyamadığı dürtüler şekillendirir. Kimi öfkesinin, kimi korkularının, kimi de onaylanma ihtiyacının esiri olur. Çoğu zaman insanı zincire vuran, peşinden koştuğu arzular değil; onsuz kalamadığı bağımlılıklardır. Özgürlük, her istediğine ulaşmak değil; seni yöneten şeylere "hayır" diyebilmektir. Kendine hükmedemeyen, sahip olduğu her şeye rağmen başkalarının ya da tutkularının hükmü altında yaşamaya devam eder. İnsan, ancak arzularını değil de iradesini efendi kıldığında gerçekten özgürleşir.
